گرانیگاه

"سینما پارادیزو"ی فارسی

دیشب در اولین شب جشنواره فیلم فجر در مشهد، فیلم سینمایی "وقتی همه خوابیم" رو دیدم. فیلمی از بهرام بیضایی.

به نظرم این فیلم فوق العاده بود. بحثی در ارتباط با فاحشگی سینما؛ داستان "سینما سوخته" و مردمی هم که مانند سینما تلاف شده اند!

این فیلم من رو به شدت به یاد "سینما پارادیزو" انداخت. اما سینما پارادیزو داستان جدال سنت نوستالژیک و مدرنیته بود و وقتی همه خوابیم، روایت کور بودن جامعه و به تعبیر محترمانه تر: خواب بودن!

کسانی که این فیلم رو در جشنواره ندیدن، حتما منتظر اکران عمومی فیلم باشند...

+نوشته شده در چهارشنبه شانزدهم بهمن 1387ساعت7:13توسط مصطفی |