از كودكي نگران بودم كه اگر رفت چه بايد بكنم. دلواپس بودم كه مبادا تنها بمانم. سالها را با اين كابوس به سر كردم و اما هنوز نمي دانم كه بي مادري يعني چه...
او رفت. ساعت 14 و 35 دقيقه 21 خرداد 87.
چند روز قبل فرصتي دست داد تا فيلم سينمايي "به همين سادگي" رو ببينم. فيلمي زيبا كه به بحران ملموسي در جوامع شهري ايران اشاره مي كرد. به نظرم اين فيلم مي تونست در هياهوي فمينيستي برخي افراد، نگاهي واقعي تر به "زن" داشته باشه و به نقد جامعه به هم ريخته شهري ما بپردازه. اين شد كه با اندكي تاخير نقدي براي اين فيلم نوشتم كه اگه دوست داشتين، مي تونين در ادامه نگاهي بهش بندازين!
