گرانیگاه

وقتي كه "كربلا" تبديل به "جلجتا" مي شود

امسال نيز چون سالهاي گذشته مراسم سخنراني ويژه شب عاشورا در منزل علي طهماسبي، اسطوره شناس و پژوهشگر ديني برگزار شد و در ابتداي اين مراسم سوسن شريعتي از چهره هاي سرشناس روشنفكري ديني طي سخناني به بازخواني واقعه كربلا و اسطوره حسين ابن علي پرداخت.

وي با تشريح نقش اسطوره در زندگي و تبيين شاخصه هاي آن گفت: از آنجا كه به نظر عده اي اسطوره ها براي انسان امروزي ملموس نيستند و نمي توان از آنها الگو گرفت، آنها درصدد اسطوره زدايي برآمدند تا اسطوره ها را عقلاني كنند و آنها را به موضوعي براي شناخت تبديل كنند. وي ادامه داد: به اين ترتيب رويكردي تاريخي جايگزين رويكرد اسطوره اي شد و ماورا انسان (موجودي كه فراتر از انسان است) به انسان ماورايي (انساني كه مانند همه انسانهاست اما در برابر وسوسه قدرت، ثروت و... به گونه اي ديگر تصميم مي گيرد) بدل گشت و اينگونه بود كه اسطوره زدايي مورد توجه قرار گرفت.

ادامه مطلب

+نوشته شده در یکشنبه سی ام دی 1386ساعت8:42توسط مصطفی |

در جستجوي آن چيز كه نيست

و مگر مي شود كه در آغاز هيچ نباشد...

هرچه نباشد، هيچ بزرگي كه هست

و دانستن اينكه هيچ چيز نيست

پس شايد كلمه همان «هيچ بزرگ» باشد

و اصالت دانايي...

هيچ است چون اسم نيست

آنگاه كه اسم شد، شنيديمش

و خوانديمش

اما دانايي است، چون مي دانيم كه نيست

مي دانيم كه هست...

+نوشته شده در چهارشنبه پنجم دی 1386ساعت3:27توسط مصطفی |

اين شهر خاكستري...

امروز صبح كه داشتم كنار يكي از خيابونهاي مشهد قدم مي زدم احساس كردم كه چقدر اين شهر خاكستريه. نه آسمونش آبيه و نه لبخندي بر لبهاي مردمش جايي پيدا كرده. البته نمي شه از مردم انتظار داشت كه كنار خيابون هرهر بخندن اما حس و حال خوبي از شهر نداشتم و مثل خيلي وقتهاي ديگه حس مي كردم كه همه چيز چقدر مصنوعيه. انگار كه كسي زنده نيست.

شايد هم اشكال از من بود. حتما اينطوريه. باز هم زمستون و سرما و باز هم دلتنگي...
كاش اين شهر بخنده. حتما مي خنده...
كاش آدمهاش شاد باشن. زمستون هم مي ره...
كاش من هم...

+نوشته شده در شنبه یکم دی 1386ساعت8:31توسط مصطفی |